Aanbod
Waar je ook mee zit: het mag op tafel.
Geen acht soorten begeleiding. Gewoon één Inge. We beginnen met één gesprek en kijken vanuit daar verder.
Je bent hier terechtgekomen. En misschien weet je niet eens precies waarom.
Je zit ergens behoorlijk mee. En je weet op dit moment niet hoe je hiermee verder moet. Of wie je om hulp kunt vragen.
Het beheerst steeds meer je dagen. En misschien loop je er zelfs al jaren mee rond. Een vraag over leven, of juist over doodgaan. Over hoe zwaar het leven op dit moment voor je is. Of over een groot gemis waar je niet mee verder kunt. Over hoe groot de zorgen zijn waar je mee rondloopt. Over iemand, of over iets wat je hebt gedaan. Iets wat je geheim houdt. Over jezelf. Of over iemand anders.
Misschien wel een vraag die je aan niemand durft te stellen. Of een verhaal waar je nergens mee terechtkunt. Tot nu toe heb je je ermee gered. Maar vraag niet hoe.
Wat het ook is. Het past in ieder geval niet bepaald netjes in een hokje.
Mooi. Want dat hoeft ook niet.
Mijn begeleiding begint niet bij het juiste hokje. Want ik zou niet weten welk hokje dat moest zijn. We beginnen bij jou. Bij wat er speelt. En bij jouw vraag of zorg. Zullen we daar eens samen naar kijken?
Als je denkt, ja graag. Dan heb ik online een gratis koffie voor je klaarstaan. Een half uur om kennis te maken, iets te vertellen over wat er bij jou speelt en van daaruit te kijken hoe je verder wilt.
Soms valt er niks op te lossen.
En vaak hoeft dat ook niet.
Misschien zit je met iets waar niemand van weet. Waar niemand van mag weten. Een geheim, iets waar je je voor schaamt of iets waar je je schuldig over voelt. Of je hebt steeds gedachten of verlangens naar iets waar je zelf van schrikt. En waar je maar zoveel mogelijk niet aan probeert te denken.
Misschien is iemand van wie je ontzettend veel hield overleden en mis je diegene intens. Of misschien leeft diegene juist nog, maar heeft één van jullie bewust afscheid genomen. En mis je iemand die er in zekere zin nog gewoon is. Alleen niet meer in jouw leven.
Misschien heb je een ernstige diagnose gekregen en moet je op de een of andere manier ‘gewoon’ maar zien verder te leven met dit bericht. Terwijl je geen idee hebt hoe.
Aan de buitenkant lijkt er misschien weinig aan de hand. Je werkt, je spreekt mensen, je doet boodschappen, je hebt het wel aardig ‘voor elkaar’. En eigenlijk red je je ook best goed. Je regelt je dingen. Je maakt bepaalde keuzes. Je weet heus wel hoe het leven werkt.
Dat is het ook niet. Je hebt niet iemand nodig die je komt vertellen hoe je het moet doen. Alleen nu je hier mee zit, zou het verdraaid fijn zijn als er af en toe iemand met je meekijkt.
En misschien is het anders. En sta je door ernstige ziekte op dit moment al aan het einde van je leven en wil je niet nóg een gesprek over ‘wat kunnen we nog proberen’ of over wat je allemaal zou moeten regelen. Misschien wil je het juist nu hebben over jou, nu en hier. Over wat er voor jou op dit moment belangrijk is. En wat je nodig hebt om straks het leven los te kunnen laten.
Elk van deze situaties is anders.
Maar ze hebben één ding gemeen. Er speelt iets wezenlijks. Iets wat letterlijk gaat over leven en dood. Over voelen dat je leeft of dat je je juist afvraagt: ben ik wel gemaakt hiervoor, en wat is dan mijn plek in dit leven?
Het gaat over jou. Over wat er écht toe doet. Over iets wat misschien niet op te lossen is en jouw leven ondertussen wel heel moeilijk maakt.
Je bent moe van het zoeken.
Je bent hier al zo lang mee bezig. Je bent al zo’n tijd op zoek. Naar waarom je je voelt zoals je je voelt. Waarom je steeds tegen dezelfde dingen aanloopt. Waar je klachten vandaan komen. Naar iets om het te snappen. En naar iets om het op te lossen natuurlijk. Iets waardoor het eíndelijk anders wordt. Beter. Hopelijk.
Wat heeft dat zoeken een hoop energie gekost. En wat heeft het je tot nu toe nou echt opgeleverd? Misschien ben je er zelfs wel onzekerder of machtelozer van geworden. Want als je na al die tijd nog steeds geen oplossing hebt, wat zegt dat dan over jou?
Wat als we eens stoppen met zoeken naar het waarom? En ook niet meteen naar een oplossing of naar hoe het weg kan.
Wat als we eerst eens kijken naar hoe jouw leven er nu uitziet. Met dit erbij.
Maar zó erg is het bij mij helemaal niet…
Dat hoeft ook niet.
Je hoeft niet eerst half kopje onder te gaan voordat je bij mij aan kunt kloppen. Zeker als je het even lastig hebt, denk je al snel: ja, maar die of die heeft het veel zwaarder. Dus wat heb ik eigenlijk te klagen? Ik moet het hier gewoon mee doen. Schouders eronder en weer door. En ja, er is vast iemand op de wereld die het zwaarder heeft dan jij.
Maar nu weer even terug naar jou.
Want jij zit met iets. En je zit daar niet voor niks mee. Dus mag je jezelf nu ook even serieus nemen. En volgens mij ben je daarom ook hier.
De voorbeelden op deze pagina lopen nogal uiteen. Van een rotgevoel waar je mee rondloopt tot gedachten aan de dood. Van een vraag waar je mee zit tot weten dat je niet meer kunt genezen en je misschien wel moet voorbereiden op je dood. Ik schrijf die uitersten juist op zodat je weet dat alles wat daartussen zit óók op tafel mag.
Misschien ben je hier omdat…
…je ongeneeslijk ziek bent en zoekt naar hoe je verder leeft met een ziekte die zoveel onzekerheid en verandering met zich meebrengt.
…je weet dat jij of je naaste gaat sterven en iemand naast jullie wilt die niet bang is voor wat dat met zich meebrengt.
…je iemand intens mist. Omdat diegene is overleden, omdat jullie bij leven afscheid van elkaar hebben genomen, of omdat iemand nooit voor jou is geweest wie je zo nodig had gehad.
…je leven anders is gelopen dan je had gedacht en je merkt hoeveel pijn dat eigenlijk doet.
…je rondloopt met een geheim, schaamte of schuldgevoel en niet weet of je dit überhaupt ooit aan iemand wilt of kunt vertellen.
…er iets is wat je wilt vergeven. Aan een ander. Aan jezelf. Omdat je merkt hoeveel ruimte wat er gebeurd is nog altijd inneemt in jouw leven.
…je iets of een periode in je leven wilt afsluiten met een ritueel.
…je met vragen zit over leven, dood, wie je bent en wat je hier eigenlijk mee moet.
Of je bent hier omdat je met heel iets anders zit. En toch het gevoel hebt dat je hier moet zijn. Dat zou zomaar kunnen kloppen. Al laat ik dat aan jou om uit te vinden.
Wat ik je vooral wil zeggen: je hoeft niet in welk hokje dan ook te passen voordat je bij mij welkom bent.
Over verder leven. En over het leven loslaten.
Sommige mensen die bij mij komen zouden dolgraag nog tientallen jaren willen leven.
Ze hebben nog zoveel plannen. Samen met hun partner, hun kinderen, hun vrienden. De mensen die ze niet kunnen missen. Dingen die ze nog willen meemaken.
En ineens moeten ze leven met de wetenschap dat hun leven veel korter zal duren dan ooit gedacht, en dat ze zich uiteindelijk ook moeten voorbereiden op hun eigen afscheid.
Anderen hebben ‘op papier’ misschien nog een heel leven voor zich. En juist zíj kunnen enorm worstelen met de vraag: hoe moet ik hier nu verder mee?
Omdat het zo zwaar is. Omdat het zo ingewikkeld is. Of zo eenzaam. En soms omdat het leven zelf te zwaar voelt. Of omdat er hier geen plek voor jou lijkt te zijn. Met misschien al veel therapiegesprekken en mogelijke oplossingen achter je.
En ik weet dat je niet constant aan het worstelen bent. Je leeft ook gewoon je leven. En precies dát kan het zo verwarrend maken. Omdat je naast het moeilijke juist óók diegene bent die de kleine wondertjes uit het leven ziet, waar anderen straal aan voorbijlopen.
Een klein meisje aan de hand van haar moeder, dat met grote blije ogen kijkt naar de vlinder die zojuist voorbijvloog.
Een kat op straat die naar je toe loopt. Met z’n grote kattenogen, smekend om een liefdevolle aai van jou.
Je ziet de schoonheid in dit bizarre bestaan.
En tegelijkertijd heb je soms geen idee hoe je in dit bestaan verder moet met jezelf. Met het leven waar je middenin zit.
Geen acht soorten begeleiding. Gewoon één Inge.
Ik zou mijn begeleiding hier natuurlijk netjes kunnen opdelen. Een stukje voor als je ziek bent. Een stukje over verlies. Therapie apart. Rituelen weer ergens anders. Maar zo werkt een mensenleven niet. En zo werk ik dus ook niet.
Wat jij nodig hebt als je rondloopt met iets waar je je diep voor schaamt, kan totaal anders zijn dan wat je nodig hebt wanneer je weet dat je gaat sterven. En ook twee mensen in precies dezelfde situatie zitten vaak met hele andere vragen.
Dus beginnen we niet met een traject. We beginnen met één gesprek. Vanuit daar kijken we verder.
Dat gesprek kan genoeg zijn. We kunnen elkaar een aantal keer spreken. Of alleen af en toe, op een moment dat je graag ergens samen naar wilt kijken.
Misschien doen we een sessie rondom vergeving of onderzoeken we samen of een ritueel voor jou passend is. En misschien staan we eerst eens even stil bij hoeveel je al hebt gedaan en geprobeerd.
Soms ben ik er juist ook voor naasten. Bijvoorbeeld bij ernstige ziekte of bij stervensbegeleiding. Op de manier die bij jou en jullie past.
Ik schrik niet zo snel.
Jarenlang werkte ik als huisarts. Inmiddels werk ik als therapeut i.o. en als palliatief doula.
Ik heb jarenlang naast mensen gezeten met ziekte, verlies, schaamte, angst, ingewikkelde keuzes en vragen waarop ook ik geen kant-en-klaar antwoord heb.
Dus nee, ik kan je niet beloven dat ik alles kan oplossen. En ik geloof ook dat er vaak niks opgelost hoeft te worden. Maar dat mag je natuurlijk volledig met me oneens zijn.
Wat ik wel doe is luisteren. Nieuwsgierig blijven. Openstaan voor hoe jouw leven eruitziet en wat jij voelt. Zeker ook wanneer het ingewikkeld wordt. Een vraag stellen waar jij zelf nog niet op was gekomen. Stil zijn wanneer het nodig is.
En ik vergeet bijna: samen even smakelijk ergens om kunnen lachen.
Want humor… dat is voor mij net zo onmisbaar als de lucht die we inademen.
Misschien hoef je het niet te weten.
En misschien is dat wel de hele bedoeling van deze pagina:
Je hoeft het niet te weten.
En je hoeft niet te kiezen.
Tussen therapie, rouw, ziekte, afscheid, schaamte, vergeving, zielenwerk of wat we er verder nog voor woorden aan kunnen geven.
Je leven is geen losstaand probleem dat opgelost moet worden. Je bent mens. En soms is mens-zijn zo ingewikkeld, dat we dáár wel even bij stil mogen staan.
Dus zullen we kijken wat er op dit moment op tafel mag komen? Tijdens een gratis online koffiemomentje. Dan kijken we daarna wel weer verder.