Hoe leef je verder als je weet dat je doodgaat? 

Je weet sinds een aantal maanden dat je niet meer kunt genezen. Het hele medische ‘circus’ is één ding. Maar hoe je hier als mens mee omgaat… daar heeft niemand je op voorbereid.  

Alles wat zo vanzelfsprekend was en je vrijheid gaf, valt ineens weg: je werk, je energie, je onafhankelijkheid. Je hebt mensen om je heen, maar niemand begrijpt écht wat er in je omgaat. 

En dan zijn er nog de gewone, alledaagse momenten.

Juist die blijken het moeilijkst.

Gezellig doen lukt je niet

Het weekendje weg met je vriendinnen komt dichterbij. Normaal zou je hier zo veel zin in hebben.
Nu voel je je vooral gespannen.

"Hoe ga ik dríe dagen gezellig doen terwijl ik nu helemaal niet gezellig ben? Misschien moet ik gewoon afzeggen,” denk je. Je wilt het weekend voor je vriendinnen niet verpesten. Je kunt al zo weinig… en dan kom je ook nog met al je verdriet.

Je voelt je steeds meer patiënt

"Je ziet er helemaal niet ziek uit"

Je staat in de rij bij de supermarkt. Al heel wat dat dit winkelbezoekje gelukt is met hoe moe je je vandaag voelt.

Achter je hoor je: “Hé, hoe is het met je?”
Het is de overbuurvrouw. “Wel oké,” zeg je.
Ze kijkt je aan en zegt: “Je ziet er helemaal niet ziek uit!”

Je glimlacht een beetje. Maar de rest van de dag blijft die opmerking in je hoofd zitten.

Zoveel vragen…

Je zit ’s ochtends thuis op de bank. Het regent. Er spookt van alles door je hoofd.
Hoe gaat dit straks verder?
Hoe lang heb ik nog?
Wat voor toekomst heb ik?

Vragen waar je met niemand over praat. Je partner heeft het al zwaar genoeg.

Ook al heb je mensen om je heen, op zo’n moment voel je je echt alleen.

Doelloos scrollen

Je scrolt wat op je telefoon. Accu: 27%. Je legt hem aan de lader.
En ineens denk je: “Had ik maar een lader voor mijn lijf.”
Want vandaag is weer zo’n dag dat een uitgewrongen vaatdoek er beter bij zit dan jij.

Je voelt je nutteloos. En je denkt: “Waar doe ik het nog voor?”