Hoe leef je verder, als je weet dat je doodgaat?
Warme, persoonlijke begeleiding voor jou in deze onzekere periode
De boodschap dat je ongeneeslijk ziek bent, zette heel je wereld op de kop. En ja, jullie hadden vrijwel meteen zoiets van: “Dit gaan we samen doen!”
Maar nu je van dag tot dag de confrontatie met je ziekte aangaat, blijkt dat een hele zoektocht.
Sinds je weet dat je ongeneeslijk ziek bent, is er veel veranderd. Je had al geen grootse bucketlist, maar nu zijn de gewone dingen ineens de grote dingen geworden. Samen ontbijten, weer eens ontzettend in de lach schieten om iets wat eigenlijk niet grappig is. Kijken hoe je kind z’n eigen boterham probeert te smeren en de hagelslag over de hele tafel gaat. Zulke alledaagse en ineens hele kostbare momentjes…
En tegelijk doet het pijn om stap voor stap afstand te doen van wat zo vanzelfsprekend was en je vrijheid gaf: je werk, je energie, je onafhankelijkheid. Je merkt hoe je leven nu een ritme krijgt van behandelingen en herstel, van dagen met best aardige puf en dagen waarop alles teveel is.
De werkelijkheid komt binnen...
En vooral op de dagen dat alles teveel is, komt de dagelijkse realiteit hard binnen:
Je mag nog niet doodgaan
“Mama, jij bent wel heel ziek hè? Maar je mag nog niet doodgaan hoor” zegt je zoontje ineens midden in de supermarkt bij de koekjes. Je hebt even geen idee wat je moet zeggen. Je herinnert je hoe het was om je kinderen te vertellen dat je niet meer beter wordt. Het verdriet in hun ogen. Als je daar nu aan terugdenkt, krijg je nog een brok in je keel. En het stopt niet bij dat ene gesprek en deze ene vraag. Steeds weer zijn er nieuwe momenten waarop je iets moeilijks moet vertellen, hun vragen moet beantwoorden, hun verdriet ziet.
Niks in je leven is meer vanzelfsprekend
Die gezellige avond met familie heb je afgezegd. Je zou er zo graag heen willen. Maar door de bijwerkingen van de behandelingen ben je ongelofelijk moe, het gaat gewoon niet. Dat je zelfs de dingen die je echt leuk vindt af moet zeggen, dat maakt je onzeker en machteloos. Want voor je gevoel moet je al bijna alles aan je neus voorbij laten gaan. Je leven is niet meer vanzelfsprekend en dat besef hakt erin.
Het voelt allemaal zo zinloos
Je bent gestopt met je werk. Het kon niet anders. Maar nu het dan ook echt zover is, voelt het alsof je een deel van jezelf kwijt bent. Jouw werk is een belangrijk deel van wie je bent. Je mist de praatjes met je collega’s, een nieuw project om aan te werken, je mist het gewone leven. Die gewone dingen gaven jouw leven betekenis. En nu dat er niet meer is, vraag je je regelmatig af: Wat heeft mijn leven nu nog voor zin?
Bang voor het laatste stuk
Je kunt de slaap niet vatten. Je draait je nog eens om in bed en luistert naar de ademhaling van je partner. Ondertussen spookt er van alles door je hoofd: Hoe is dat als ik straks bedlegerig word? Krijg ik veel pijn, word ik benauwd? Als je er met je partner over probeert te praten, zegt hij half afwerend: “Zover is het nu toch nog niet?” Maar voor jou zijn het wezenlijke zorgen… Zorgen die je letterlijk uit je slaap houden.
Eenzaam in dit proces
“Je ziet er helemaal niet ziek uit,” zeggen mensen vaak tegen je. Goedbedoeld, maar ongemakkelijk en pijnlijk tegelijk. Want ze hebben geen idee hoe jij je vanbinnen voelt… Hoe je elke dag worstelt met je energie. En hoe zwaar dit traject werkelijk is. Dus blijf je stil en hou je je groot. Je wilt niet steeds hoeven uitleggen hoe het écht met je gaat. Het voelt alsof niemand je echt begrijpt. Ja, de kat die thuis op je schoot klimt… Lief, maar het lost niks op.
Herken je dit soort momenten en hoe je ineens met je neus op de feiten wordt gedrukt..?
Hoe zou het voor je zijn als...
Hoe zou het zijn als:
- je bij plotse 'grote' vragen van je kinderen niet meer hoeft te zoeken naar de juiste woorden?
Maar dat je vanuit rust en gevoel kunt antwoorden - op een manier die past bij hun leeftijd en bij jou. - je weer voelt dat je leven van jou is? Dat je niet meer leeft vanuit wat je allemaal deed vóór je ziek werd. Maar dat jij bewuster dan ooit leeft vanuit wat nu kan en goed voelt?
- dat gevoel van een zinloos leven vaker plaatsmaakt voor dankbaarheid voor wat er nu nog wél is? Voor dat jij er nu nog bent? Dat je er zo bewust kunt zijn voor je kinderen en je partner, op de momenten die ertoe doen. Dat er nog tijd is om samen herinneringen te maken. En dat er tijd is om iets tastbaars achter te laten, op jouw en jullie manier.
- je niet meer bang hoeft te zijn voor wat komen gaat? Dat je weet bij wie je terechtkunt met al die vragen die midden in de nacht opduiken. Dat je helder hebt wat er mogelijk is. Niet omdat je over alles controle wilt, maar omdat weten rust geeft.
- je weer echt gezien wordt? Niet om je ziekzijn, niet om wat je doet, maar om wie je bent? Dat er een vast vertrouwenspersoon naast je staat, die je ziet en weet hoe het écht met je is. Dat er ruimte is voor diepgaande gesprekken, maar ook ruimte om samen te lachen.
Genezen is geen optie meer, maar léven nog wel
Je kunt niet meer genezen, maar je kunt wel kiezen voor léven.
En precies daar gaat mijn begeleiding over.
Over léven - midden in alles wat er speelt.
Over mens zijn, ouder zijn, partner zijn.
Over zoeken naar wat nu helpt.
En ontdekken dat er, hoe klein ook, altijd iets is wat nog wél kan.
Palliatief doula ondersteuning - wat je mag verwachten
In deze palliatieve fase waar jij in zit, draait mijn werk om jou als mens.
Hoe verdrietig het ook is dat je je gezin op een dag zult moeten loslaten. Dat kan ik niet veranderen.
Als ik een toverstokje á la Harry Potter had, dan zou ik je beter maken. Zodat jullie samen nog jarenlang konden genieten.
Maar dat heb ik niet.
Wat ik wél kan, is met jou kijken hoe je nú met je gezin nog alles uit het leven haalt. Én hoe je ervoor zorgt dat je ze straks goed achterlaat.
Ik weet hoe dat werkt. Vanuit mijn jaren als huisarts, en nu als palliatief doula, heb ik vaak naast mensen gestaan in precies deze fase. Ik weet hoeveel er op je afkomt - en hoe helpend het is als er iemand met ervaring met je meeloopt.
Ik werk niet vanuit een vast plan of methode, maar vanuit aandacht en intuïtie. Ik voel mee, denk mee en ik ben er. Als vaste vertrouwenspersoon. Precies op de momenten dat dat nodig is.
Doordat ik met je meeloop, hoef je niet alles zelf uit te vinden. Dat bespaart je energie en kostbare tijd. Tijd die je juist nu zo hard nodig hebt om samen te zijn met je mooie gezin.
En ook de praktische kant hoort daarbij.
In deze fase komt er veel op je af - medische keuzes, dingen die nu geregeld moeten worden voor later. Door mijn ervaring weet ik wat er allemaal op tafel kan komen, en wat daarin belangrijk is. Of het nu gaat om regelzaken, herinneringen vastleggen of goede ondersteuning voor je gezin: ik denk met je mee of verwijs door naar mensen in mijn netwerk.
Voel je bij het lezen: ja, dit is precies wat ik nodig heb?
Laten we dan eens rustig praten.
In een vrijblijvend gesprek kijken we samen wat nu helpend is voor jou.
Wat mijn begeleiding je brengt - en wat het kost
Mijn begeleiding kost €333,- per maand.*
Leren leven met alles wat op je pad komt in deze onzeker periode vraagt tijd, aandacht en energie. Daarom loop ik vaak meerdere maanden met je mee.
Hoe lang precies, dat hoef je niet vooraf te beslissen - dat ontdekken we gaandeweg.
Tijdens mijn begeleiding ben ik er voor jou in de vorm die het beste past:
een combinatie van app-contact, (beeld)bellen of live gesprekken bij je thuis** of in de natuur.
Wat er nodig is, verschilt per moment en per persoon. Je krijgt precies de begeleiding die op dat moment voor jou nodig is, in de vorm en frequentie die bij jouw situatie passen.
Daarbij kun je rekenen op mijn volle aandacht, ervaring en aanwezigheid.
* BTW n.v.t., ik ben vrijgesteld van BTW. Kilometervergoeding en reistijd zijn inbegrepen.
** In Friesland, Groningen en Drenthe kom ik bij je thuis (of waar je verblijft). Buiten deze regio’s is dat in overleg mogelijk.
Mijn diensten als palliatief doula zijn voor iedereen, ongeacht het inkomen. Als je mijn diensten niet kunt betalen, laat financiën dan geen drempel zijn. Stuur me dan een e-mail op info@ingevervoorn.nl voor overleg.
Wat mijn begeleiding je oplevert
Met mijn begeleiding geef je jezelf - en daarmee ook je gezin - in deze onzekere tijd:
Je vertrouwt er weer op dat je het als ouder goed doet voor je kinderen. Je antwoorden op de vragen van je kinderen over jouw ziekte en de dood komen meer vanzelf. Soms in een kort gesprekje op de bank, soms in een alleszeggende knuffel. Ze stellen hun vragen en gaan daarna gewoon weer spelen. Ondanks het verdriet is er ook iets van rust gekomen.
Je merkt dat de focus op wat wél kan je houvast geeft. Je raakt steeds meer bedreven in het ervaren van het grote in het kleine. Soms is het genoeg om op een slechte dag alleen de bewuste keuze te maken om even buiten te zitten. En het zonlicht op je gezicht te voelen.
Je voelt steeds vaker de betekenis van je leven op dit moment. De grote stap om iets tastbaars te maken voor je kinderen voor later, die heb je gezet. Bij het schrijven van een briefje voor je kinderen, besef je: dit is wat ze straks zo nodig hebben. Niet perfect, wel echt. En je weet: hiermee ben ik er toch nog voor ze, straks als ik er niet meer ben.
Je merkt dat er meer rust komt, ook in de nacht. De angst voor het onbekende is naar de achtergrond gegaan. Je weet bij wie je terechtkunt met je zorgen en je weet dat je niet alleen bent.
Je voelt weer contact; met jezelf, met je gezin, met je leven dat er nu nog is.
Er is rust ontstaan en daardoor ook ruimte om te genieten van wat er nog te (be)leven valt. Om herinneringen te maken met je gezin. Om tot het eind écht te leven.
Woorden van de mensen die ik mocht begeleiden
“Inge heeft dreadlocks en daardoor was ik bang dat ze zweverig was. Maar het tegengestelde is waar. Ze is ontzettend goed in luisteren, slaat de spijker op zijn kop en heeft humor. Na elk gesprek merk ik dat ik verder kan in mijn proces.”
“Het is een verademing om over thema’s als leven en dood te kunnen praten. Bij Inge wordt alles liefdevol omarmd en is alles bespreekbaar. Ze heeft een hele fijne, kalme energie en is precies het rustige baken waar je op terug kan vallen wanneer je leven plots op z’n kop komt te staan."
Als je voelt dat dit klopt bij wat jij nu nodig hebt,
plan dan een vrijblijvend gesprek.
We kijken samen wat er nú helpend is.
Voor jou, en voor jullie als gezin.
Ondersteuning in de laatste weken of dagen
Wanneer het moment van jouw overlijden dichterbij komt, verandert ook de vorm van mijn begeleiding. Die wordt intensiever en gaat niet meer zozeer over woorden, maar over aanwezigheid.
In deze periode bied ik rust, nabijheid en ruimte. Niet om te waken, maar om er te zijn - precies wanneer dat nodig is. Ik ben dan 24 uur per dag bereikbaar voor jullie.
Wanneer er onrust ontstaat, of vragen bij jou of bij je gezin, dan ben ik bereikbaar of kom ik.
Ik blijf zolang als nodig: soms een uur, soms langer.
Als jullie dat willen, ben ik ook aanwezig bij euthanasie of palliatieve sedatie.
Soms met woorden, soms juist in stilte.
Ook na het overlijden ben ik er nog even - met enkele nazorgmomenten voor je partner of gezin, om samen te kijken wat nu helpt.
Deze intensieve begeleiding heeft een vaste prijs van €2000,-.
Daarin zitten alle momenten van aanwezigheid, de begeleiding in de dagen erna en de nazorg.
